
Υπήρχε μια εποχή στην Ελλάδα
(όσο κι αν δυσκολευόμαστε να το πιστέψουμε τώρα)
που τραγουδούσαν
άνθρωποι με φωνή,
ψυχή
και ταλέντο.
ΑΚΟΥ ΜΕ
Άκου με
Αγάπη μου, απόψε, άκου με
Δώσε μου τη νύχτα όλη απόψε
Άσε τα χέρια σου παρηγοριά μες στα χέρια μου
και την ανάσα σου ζεστασιά,
στη θλίψη μου φωτιά,
μες στην καρδιά
Απόψε φωτιά
Ανάβει φωτιά
Του χωρισμού είν' η βραδιά
κι όλα τελειώνουνε σαν μια φωτιά
Του χωρισμού είν' η βραδιά
κι όλα τελειώνουνε σαν μια φωτιά
Μίλα μου
Αγάπη μου, απόψε, μίλα μου
[...]
για τελευταία μου αναπνοή
τώρα που έφτασε του χωρισμού μας η στιγμή,
η αγάπη μας πεθαίνει
ως το πρωί
Απόψε φωτιά
Ανάβει φωτιά
Του χωρισμού είν' η βραδιά
κι όλα τελειώνουνε σαν μια φωτιά...
0 comments:
Post a Comment